De roze voetbalschoen. Een kort verhaa…

De roze voetbalschoen. Een kort verhaa…


De roze voetbalschoen.

Een kort verhaal uit de praktijk waarbij realiteit en fictie dit keer hand in hand gaan.


Kort verhaal;
Waarheid en fictie gaan hier hand in hand.

De telefoon gaat; Goedemorgen, Oranjebeek instituut, met Marco Bakker
Euhhhh goedemorgen u spreekt met Anton
Ik zou graag een afspraak willen maken voor mijn zoon. Het zit zo, ik denk dat hij veel moeite heeft rondom zijn geaardheid en ben bang dat dit grote gevolgen heeft voor nu maar vooral voor later.

Een week later gaat de deurbel en staat vader met zijn zoon van 19 voor de deur. Vader heeft vooraf gevraagd of hij het eerste 1/2 uur erbij mag zitten. Met toestemming van zijn zijn zoon zit vader het eerste gedeelte erbij. Vervolgens wordt vader vriendelijk gevraagd om de sessie te verlaten en gaat de sessie zonder vader verder.

Al snel blijkt dat zijn zoon inderdaad op jongens valt maar ik ontdek ook een zelfverzekerdere, intelligente, spontane jongen die misschien wat rustig is maar niet meer dan dat. Hij is zelf erg blij dat hij weet dat hij op jongens valt, doet daar niet moeilijk over en degene die dat wel doet, daar gaat hij het gesprek mee aan. Hij heeft dan ook regelmatig met zijn vader gesprekken. Hij vertelt daarnaast twee keer gepest te zijn waarvan hij één keer de ander flink in elkaar heeft geslagen met de mededeling aan mij: sorry, dat kon ik toch niet toestaan?
Ik vraag hem waarom hij denkt dat vader de afspraak met mij heeft gemaakt. Hier volgt een kort duidelijk antwoord op;
Hij is onzeker over mij. Ik speel al jaren op hoog niveau voetbal en zal in het nieuwe seizoen naar de eerste divisie gaan. Ik maak me daar totaal niet druk om. Ben niet bang om uitgescholden te worden. Ik weet wanneer het echt is of wanneer het woord homo in het heetst van de strijd gebruikt wordt.
Ik kan mezelf niet verloochenen. Al snel blijkt dat de zoon geen sessies meer hoeft te volgen.

Een half jaar later krijg ik een telefoontje van hem. Hij verteld trots
dat zijn prestaties zo goed zijn dat een bekend schoenenmerk het aandurft om in zijn naam een voetbalschoen uit te brengen. Nadat hij wat meer over bovenstaande uitlegt verteld hij ook over zijn snode plan.

Nog geen jaar verder belt hij op een zondagmorgen op. Kijk vanavond naar voetbal. Ik zal mijn nieuwe voetbalschoenen dragen die speciaal voor mijn zijn ontworpen.
Ik moet aan zijn snode plan van toen denken en gniffel.

Ik zit voor de buis wacht tot de wedstrijd begint. Zijn team komt het voetbalveld op. Als twee na laatste zie ik hem. Eerst laat de camera alleen het gezicht zien. Dan, langzaam gaat het beeld omlaag.
Ik lach, ik ben trots. Hij heeft lef, durft nog steeds zichzelf te zijn. Durft het homo zijn op een leuke manier onder de aandacht te brengen. Ik moet lachen en heb respect voor hem.


Source


Reageren is niet mogelijk.